3 Kasım 1914 - 18 Mart 1915 tarihleri arasında Çanakkale Boğazı’nda cereyan eden bir seri deniz savaşları ile Gelibolu yarımadasında 25 Nisan 1915 - 8/9 Ocak 1916 tarihleri arasında yapılan kara savaşları Türk tarihinin birer zafer destanıdır.

Çanakkale’nin deniz ve kara savaşları; Türk Ulusal tarihinin 1800’lü yıllarda görülen yenilgilerden sonra askeri ve siyasal varlığını bir kez daha kanıtladığı savaşlardır.

Harp tarihine bakıldığında askeri zaferler daima taarruz eden taraf kazanır. Çanakkale Savaşları’nda ise savunan orduların taarruz edenleri yenilgiye uğratmış olduğu tek örnektir.

Çanakkale Savunması: Öz yurdunu korumak için şahlanan yaralı bir ulusun, sayı ve maddi açılardan üstünlüğü tartışılmaz olan düşmanları yenerek, onları felce uğrattığı bir savaştır. Bu özelliği ile dünya harp tarihlerine geçmiş, Türk’ün kahramanlık ve şeref abidesi olmuştur.

Bu zaferler, Büyük Türk Ulusu’na Atatürk gibi dahi bir lider hediye etmiştir. Mustafa Kemal’in Anafartalar da parlayan yıldızını, 18 Mart’ın şafağı aydınlatmış,  Türk’e, öz benliğini ulusal kimliğini bulma yolunu göstermiş, bağımsızlık savaşının temelleri Çanakkale’nin sularında ve Conk Bayırı’nda atılmıştır.

18 Mart Çanakkale Zaferi, Anafartalar yangınının bir kıvılcımıdır. Mustafa Kemal Atatürk’ün tarihe geçen ilk kahramanlığı 18 Mart’ın beşiğinde doğmuş; Sakarya’da şahlanmış, Dumlupınar’da Türk’ün kaderini değiştirmiştir. 9 Eylül 1922’de kazanılan son zaferde moral kaynağı kuşkusuz Çanakkale Zaferi oluşturmuştur.

Çanakkale Savaşları ve kazanılan zaferler; Türk Kurtuluş ve Bağımsızlık Savaşı’na maya çalmış; ulusal bilinci ve ulusal ruhu yeniden ateşlemiş ve Türklük, tarihteki şanlı ve seçkin yerini böylece almıştır.